دردسر ابتلا به آنفلوآنزا برای دیابتی‌ها

همشهری آنلاین نوشت: از آنجا که دیابت بیماری مزمن است، فرد مبتلا باید در مراقبت از خود بسیار کوشا باشد و اقدامات بیشتری را برای کنترل علائم آنفلوآنزا و همچنین سطح قند خون انجام دهد.

دیابت بیماری است که یکی از مشخصه‌های آن، سطح نامنظم قند خون است و می‌تواند باعث التهاب و تضعیف سیستم ایمنی شود. در صورتیکه سطح گلوکز خون کنترل ‌نشود بیمار نه تنها در معرض خطر ابتلا به عفونت‌ها قرار می‌گیرد بلکه روند بهبود بیماری نیز می‌تواند کُند باشد.

علاوه بر این هنگام ابتلا به چنین عفونت‌هایی، متعادل نگه داشتن سطح قند خون نیز می‌تواند مشکل ساز باشد. بنابراین مقابله با عفونت در شروع بیماری، انجام مراقبت‌های اولیه، نحوه مدیریت عفونت و همچنین جلوگیری از شدت گرفتن آن، بسیار مهم است.

به طور خاص، ویروس آنفلوآنزا می‌تواند باعث ایجاد استرس در بدن شود، غذا خوردن را سخت کند، با احساس خستگی در فرد همراه باشد و همچنین به از دست دادن آب بدن منجر می‌شود که همه اینها می‌تواند سطح گلوکز را متغیر کند. بنابراین، یکی از مواردی که مبتلایان به دیابت هنگام ابتلا به ویروس آنفلوآنزا باید در نظر داشته باشند این است که هر چهار ساعت یکبار سطح قند خون را کنترل و عادات غذایی مناسب را حفظ کنند.

همچنین نوشیدن مقدار زیادی مایعات و ترجیحا نوشیدنی‌هایی که سطح گلوکز را افزایش نمی‌دهند، بسیار مهم است زیرا مصرف قند زیاد می‌تواند باعث تکرر ادرار و در نتیجه کم‌آبی بدن شود که به نوبه خود در مواقع ابتلا به عفونت ویروسی، عارضه خطرناکی است.

علائمی که نشان‌دهنده نیاز به مراقبت بیشتر است

در بیماران دیابتی هنگام ابتلا به آنفلوآنزا توجه به علائمی که در ادامه به آنها اشاره می‌شود، ضروری است:

– تکرر ادرار

– خشکی دهان، بی‌اشتهایی

– احساس گیجی و منگی

– درد شکمی، حالت تهوع

– کاهش وزن

– کاهش سطح هوشیاری و تب بالا

– بالا رفتن سطح قند خون

از مصرف چه داروهایی باید اجتناب کرد؟

در حالیکه اکثر داروها از جمله داروهای رایج تثبیت‌کننده قند خون باید تنها پس از مشورت با پزشک مصرف شوند، برخی از داروهای رایج بدون نسخه از جمله ضد احتقان‌ها و شربت‌های سرفه ممکن است به طور موقت بر سطح قند خون تاثیر بگذارند و از این رو حتما باید قبل از مصرف از پزشک خود مشورت بگیرید زیرا ممکن است نیاز باشد تا جایگزینی برای آنها در نظر گرفته شود.