این درد ساده را جدی بگیرید؛ هشدار درباره پیشرفت خاموش بیماری

دبیر انجمن بررسی و مطالعه درد در ایران، نسبت به عادی‌انگاری علائم آرتروز گردن هشدار داد و گفت: بسیاری از بیماران در مراحل پیشرفته مراجعه می‌کنند، در حالی که علائمی مانند خشکی صبحگاهی گردن، سردردهای مکرر و انتشار درد به شانه و بازو می‌تواند نشانه‌های اولیه این بیماری باشد که در صورت بی‌توجهی، به بی‌حسی و ضعف دست‌ها منجر می‌شود.

به گزارش انجمن بررسی و مطالعه درد در ایران، دکتر محمدحسین دلشاد، فلوشیپ درد با اشاره به اینکه آرتروز گردن یا اسپوندیلوز گردنی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ستون فقرات به حساب می‌آید، اظهار کرد: آرتروز گردن برخلاف تصور عمومی، فقط یک درد ساده نیست و می‌تواند با علائمی مانند سفتی شدید گردن، محدودیت حرکتی، سردردهای مکرر و دردهای منتشرشونده به شانه و بازو همراه باشد. 

وی افزود: بسیاری از بیماران زمانی به پزشک مراجعه می‌کنند که بیماری وارد مراحل پیشرفته شده است، در حالی که نشانه‌هایی مانند خشکی صبحگاهی گردن، احساس تق‌تق یا ساییدگی هنگام حرکت دادن سر و دردهای مداوم می‌توانند هشدارهای اولیه آرتروز گردن باشند. 

دلشاد با تأکید بر اینکه در مراحل پیشرفته، این بیماری ممکن است باعث بی‌حسی، گزگز یا ضعف در دست‌ها شود، گفت: فشار روی اعصاب گردنی می‌تواند علائمی ایجاد کند که گاهی با مشکلات قلبی یا عصبی اشتباه گرفته می‌شود و همین مسئله تشخیص را به تأخیر می‌اندازد. 

این فلوشیپ درد با بیان اینکه اطلاعات مورد نیاز و تکمیلی درباره آرتروز گردن و موضوعات مرتبط با آن در سایت drdelshadfoundation.com قابل ملاحظه است، تصریح کرد: افزایش استفاده طولانی‌مدت از موبایل و رایانه، وضعیت نامناسب بدن، کم‌تحرکی و آسیب‌های قدیمی گردن از عوامل تشدیدکننده آرتروز گردن هستند و اصلاح سبک زندگی نقش مهمی در کنترل و کاهش پیشرفت بیماری دارد.

وی درباره نحوه درمان آرتروز گردن گفت: درمان این بیماری الزاماً به معنای جراحی نیست و در اغلب موارد می‌توان با روش‌های غیرتهاجمی آن را کنترل کرد. اصلاح وضعیت بدنی، فیزیوتراپی تخصصی، تمرینات تقویتی و کششی، کنترل درد با روش‌های نوین درمانی و در برخی موارد تزریقات هدفمند می‌تواند به کاهش درد و بهبود حرکت گردن کمک کند. 

دبیرانجمن بررسی و مطالعه درد در ایران، افزود؛ تشخیص به‌موقع و مراجعه زودهنگام به متخصص می‌تواند از پیشرفت آرتروز گردن جلوگیری کرده و نیاز به درمان‌های تهاجمی را به حداقل برساند.