بازدید از غار شیربند در دل طبیعت و اعماق تاریخ زمین

به گزارش اطلاعات آنلاین، غار شیربند در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی شهر دامغان و در منطقه حفاظت ‌شده طالو و شیربند واقع شده است. مسیر اصلی درون این غار حدود ۸۰۰ متر طول دارد در حالی که پهنای دهانه ورودی آن فقط یک متر است. دالان اصلی غار در جهت شمالی حدود ۳۵۰ متر امتداد دارد اما شعبه های فرعی متعددی نیز به صورت تنگه های کوچک بسته یا باز در اطراف دالان اصلی قرار دارند. شبکه پیچیده‌ای از دالان‌های طبیعی و راهروهای باریک و گاهی پرپیچ و خم در این غار دیده می شوند. همچنین چاه‌های عمیق وجود دارد که برای پیمایش آنها نیاز به تجهیزات فنی و خاص است.

قسمت‌های داخلی غار وسیع‌تر شده و به چند شاخه تقسیم می‌شود و در بعضی از این قسمت‌ها ارتفاع تا سقف حدود ۳۰ تا ۴۰ متر است.

به بخش های وسیعی از غارها که دارای ارتفاع و سقف بلندی هستند تالار می گویند و غار شیربند دارای چند تالار است که تالار آبشار و بلورین از تالارهای اصلی این غار به شمار می روند.

تالار آبشار دارای قندیل‌های بزرگ و استالاگمیت‌های غول ‌پیکر و دیواره‌های پوشیده از کریستال‌های کلسیت است. همچنین حوضچه‌های طبیعی پر از آب زلال درون آن دیده می شود.

تالار بلورین  از زیباترین بخش های این غار است که دیواره‌های پوشیده از کریستال‌های درخشان دارد.

در غار شیربند، قندیل و ستون های زیبای آهکی در رنگ ها و اندازه های مختلف وجود دارد که اندازه برخی از ۹ تا ۴۰ متر می‌رسند. برخی از استالاگتیت‌ها و استالاگمیت‌ها به هم متصل شده و ستون‌هایی باشکوهی را تشکیل داده‌اند که نام شیربند را به خاطر شباهت این تزیینات آهکی به شیرهای نگهبان گرفته است.

در دیواره های غار بر اثر رسوب کربنات کلسیم محلول در آب اشکال بسیار سپید و زیبایی همانند گچ بری های کاخ ها و منازل به صورت گل کلمی و اجتماع بلورهای سوزنی شکل، مناظر جالب توجه و زیبایی را به وجود آورده است.

این غار که در یک رشته فلات آهکی قرار گرفته در دوران ژوراسیک، از طریق فرسایش و انحلال سنگ‌های آهکی تشکیل شده است و بخشی از حوضه رسوبگذاری البرز شرقی به شمار می رود.

هوای داخل غار خنک، مرطوب و بسیار ساکن است و در قسمت‌های تحتانی غار مقدار اکسیژن کمتر می‌شود. به همین دلیل هنگام بازدید باید اکسیژن داخل غار را در نظر گرفت و اگر مشکل تنفسی یا قلبی دارید بیش از حد عمیق نروید.

این غار دارای دالان‌های تنگ و باریکی است که عبور از برخی از آنها نیاز به ‏سینه خیز شدن دارد. ‏

دهانه غار در کمرکش کوهی صخره ای واقع شده است که از بستر رودخانه ۵۰ متر ارتفاع دارد. حدود ۱۵ کیلومتر از مسیر دسترسی به غار، خاکی و سنگلاخی است.

غار شیربند برای نخستین بار در دهه ۱۳۴۰ شناسایی شد و در حال حاضر در فهرست آثار طبیعی ملی ایران قرار دارد.