چطور بدانیم سلامت روان داریم یا نه؟
همشهری آنلاین نوشت: روانشناسان میگویند اختلالات روانی لزوما علائم مشخص و بارزی ندارند. چراکه خیلی از افراد این توانایی را دارند که علائم خود را پنهان کنند. اما با این حال راههای زیادی برای تشخیص...
همشهری آنلاین نوشت: روانشناسان میگویند اختلالات روانی لزوما علائم مشخص و بارزی ندارند. چراکه خیلی از افراد این توانایی را دارند که علائم خود را پنهان کنند. اما با این حال راههای زیادی برای تشخیص خدشهدار شدنِ سلامت روان فرد وجود دارد که مهمترین آنها اینها هستند؛
* انجام فعالیتهای ساده روزانه برایتان سخت شده است
* از چیزهایی که قبلا دوست داشتید، لذت نمیبرید
* از ارتباط با دوستان و جمع خودداری میکنید
* هر روز دچار نوسانات خُلقی میشوید؛ گاهی بداخلاق و گاهی خوشاخلاق
* تقریباً هر روز احساس ناراحتی دارید
* معمولا چند بار در روز گریه میکنید
* بی دلیل اضطراب میگیرید و بیش از حدِ معمول نگران هستید
* تمرکز کردن روی کارها برایتان سخت شده است
* انرژیتان کم شده و مشکل خواب دارید
* توانایی مدیریت استرسهای روزانه را ندارید؛ قبلا داشتید
* حس همدردیتان با افراد کم شده است
* عادتهای غذایی و میل جنسیتان تغییر کرده است
* گاهی اختلال سلامت روان به صورت مشکلات جسمی هم ظاهر میشود. مثل معدهدرد، کمردرد، سردرد و . . .
چگونه روان سالمی داشته باشیم؟
خیلی از افراد وقتی متوجه تغییراتی در خود میشوند و حس میکنند دچار یک اختلال روانی شدهاند، اجازه میدهند زمان بگذرد تا شاید حال روحیشان با گذر زمان بهتر شود. اما شریفی به عنوان روانشناس میگوید: اگر مشکل روانی حادشده را تحمل کنید، ممکن است پیشروی کند و بخشهای بیشتری از روان و زندگیتان را تحت تاثیر قرار دهد. اختلالات روانی هم مثل بیماریهای جسمی است. نمیشود بگویید زمان بگذرد، خوب میشوم.
اما چطور میتوانیم روان سالمی داشته باشیم؟ یا اگر علائمی از اضطراب و افسردگی در ما بروز کرد، چطور آنها را مدیریت کنیم؟ شریفی چند راهکار مهم دارد که آنها را مطرح میکند؛
* طولانیمدت در خانه نمانید،
* یک هدف برای خود پیدا کنید؛ هرچند کوچک و دم دستی،
* تمرین کنید که خودتان را دوست داشته باشید،
* درباره احساستان با فردی قابل اعتماد صحبت کنید،
* از دیگران کمک بگیرید و از این کار معذب نشوید،
* یک برنامه روتین و منظم ورزشی داشته باشید،
* مواجهه با عوامل استرسزا را تا حد ممکن کاهش دهید،
* در استفاده از شبکههای اجتماعی زیادهروی نکنید،
* از خواندن اخبار بد دوری کنید،
* استرس خود را با روشهای علمیِ موجود مدیریت کنید،
* برای فرار از تنهایی وارد هر رابطهای نشوید،
* کمتر شکایت کنید و بیشتر شکرگزار باشید،
* با دوستانتان تعامل و معاشرت داشته باشید،
* اگر دوست و رفیقی ندارید، خانواده را دریابید،
* یک رژیم غذایی سالم برای خود انتخاب کنید،
* غذاهایی بخورید که باعث تقویت خُلق و خو میشوند،
* دور سیگار و الکل و موادمخدر را خط بکشید،
* معجزه خواب کافی و باکیفیت را فراموش نکنید،
* حتما از یک روانشناس یا روانپزشک کمک بگیرید
چرا دربرابر تراپیست گارد میگیریم؟
خیلی از افراد دچار یک یا چند اختلال روانی هستند اما اما حاضر نیستند به روانشناس و روانپزشک مراجعه کنند. خیلی از آنها معتقدند کاری از دست روانشناسان برنمیآید، یا روانشنان فقط به فکر پول هستند. شریفی درباره گارد گرفتن ایرانیها دربرابر روانشناس و روانپزشک به دلایل خیلی جالبی اشاره میکند و میگوید:
* خیلی از مردم، روانشناسی را جزو خدمات لاکچری میدانند.
خیلی از مردم، روانشناسی را جزو خدمات غیرضروری میدانند.
* بعضیها اختلالات روانی خود را انکار میکنند و قبول ندارند که مشکل دارند.
* بعضیها میگویند روانشناس مثل من از مشکلاتم آگاه نیست و نمیتواند کمکی کند.
* بعضیها معتقدند روانشناسان فقط پول میگیرند و اقدام موثری برای مراجعین انجام نمیدهند.
* خیلیها تصورشان این است که داروهای اعصاب و روان اعتیادآورند.
* بعضیها تصور میکنند زمان که بگذرد، خود به خود خوب میشوند.
* خیلیها روانشناس و روانپزشک کاربلد و مورد اعتماد نمیشناسند.
* خیلیها نمیدانند برای مشکلشان باید پیش روانشناس بروند یا روانپزشک.
* خیلیها میگویند خدمات روانشناسی و روانپزشکی گران است و بیمه هم نیست.