با بوی «شکلات» بهتر ورزش کنید!

به گزارش اطلاعات آنلاین، بوییدن شکلات به بدنسازان کمک کرد تا تکرارهای بیشتری از حرکت جلو پا را بدون سخت‌تر کردن تمرین انجام دهند و شکلات تلخ قوی‌ترین تأثیر را داشت.

یک روز سخت تمرین پا می‌تواند یک تقویت‌کننده‌ غیرمنتظره و ساده داشته باشد: بوی شکلات. طبق یک مطالعه‌ی جدید، قرار گرفتن در معرض عطر شکلات قبل و در طول تمرین مقاومتی به شرکت‌کنندگان کمک کرد تا تکرارهای بیشتری را انجام دهند بدون اینکه تمرین برایشان دشوارتر شود.

آزمایش عطر شکلات در طول ورزش

این مطالعه شامل ۲۳ مرد سالم در اوایل تا اواسط دهه ۲۰ زندگی بود که به طور متوسط ​​​​ورزش می‌کردند. محققان آنها را به سه گروه تقسیم کردند و هر گروه را در معرض یکی از سه نمونه قرار دادند: شکلات تلخ مایع حاوی ۹۰ درصد کاکائو، شکلات شیری مایع حاوی ۶۰ درصد کاکائو یا آب به عنوان گروه کنترل.

قبل از ورزش، شرکت‌کنندگان حداقل ۱۰ ساعت بدون غذا مانده بودند. سپس آنها حرکات کششی پا را انجام دادند؛ تمرینی که در آن فرد می‌نشیند و ساق پاهای خود را در برابر مقاومت برای بلند کردن وزنه صاف می‌کند.

محققان عملکرد کشش پا را قبل و در طول جلسه تمرینی اندازه‌گیری کردند. قبل از ورزش، شرکت‌کنندگان همچنین گرسنگی، سیری، تمایل به غذا خوردن و قصد خوردن در آینده نزدیک را ارزیابی کردند. محققان هنگام تکمیل مجموعه‌های خود، گرسنگی و میل به غذا خوردن را پس از هر ۳۰ ثانیه قرار گرفتن در معرض یکی از نمونه‌های عطر اندازه‌گیری کردند.

شکلات تلخ و شیری اثرات متفاوتی ایجاد کردند

دو عطر شکلات به روش‌های کاملاً متفاوتی بر اشتها تأثیر گذاشتند.

در مقایسه با هر دو شرایط کنترل آب و شکلات شیری، بوییدن شکلات تلخ به طور مداوم با گرسنگی کمتر، میل و قصد کمتر برای خوردن و احساس سیری بیشتر قبل از ورزش همراه بود. بنابراین به نظر می‌رسید که عطر شکلات تلخ عمدتاً با کاهش گرسنگی و افزایش احساس سیری درک شده، اشتها را کاهش می‌دهد.

شکلات شیری تأثیر متفاوتی داشت. شرکت‌کنندگان بوی آن را دلپذیرتر از شکلات تلخ یا آب ارزیابی کردند، اما عطر آن گرسنگی یا اشتهای آنها را به طور قابل توجهی تغییر نداد.

این اثرات محدود به اشتها نبود. به نظر می‌رسید که عطر شکلات همچنین بر میزان ورزشی که شرکت‌کنندگان می‌توانستند انجام دهند، تأثیر می‌گذارد.

بو کردن شکلات تلخ ۹۰ درصد حدود ۱۸ تکرار بیشتر به کشش پا توسط شرکت‌کنندگان اضافه کرد، در حالی که بوی شکلات شیری ۶۰ درصد حدود ۹ تکرار در مقایسه با کنترل آب اضافه کرد.

چگونه بو می‌تواند بر مغز تأثیر بگذارد

محققان فکر می‌کنند که ارتباط آموخته‌شده با غذا می‌تواند به توضیح این نتایج کمک کند. از سنین پایین، افراد به طور مکرر بوهای خاصی را در کنار غذا خوردن تجربه می‌کنند. با گذشت زمان، این عطرها می‌توانند به سیگنال‌هایی تبدیل شوند که مغز و بدن را به پیش‌بینی آنچه که معمولاً پس از مصرف غذا اتفاق می‌افتد، هدایت می‌کنند.

این انتظارات حتی ممکن است درک فرد را از گرسنگی به سیری تغییر دهد قبل از اینکه واقعاً غذایی خورده شده باشد.

عطر شکلات تلخ به عنوان یک نشانه آموخته‌شده برای یک غذای غنی، تلخ و بسیار سیرکننده عمل می‌کند که اساساً سیستم را به حالت پیش‌بینی سیری سوق می‌دهد. برعکس، عطر شکلات شیری شیرین‌تر بیشتر مانند یک نشانه پاداش لذت‌جویانه عمل می‌کند و با ایجاد یک محیط حسی بسیار دلپذیر، به جای تغییر سیگنال‌های اساسی گرسنگی متابولیک، حجم تمرین را افزایش می‌دهد.

این یافته‌ها این احتمال را مطرح می‌کنند که صرفاً پیش‌بینی غذا می‌تواند برخی از پاسخ‌ها را شبیه به پاسخ‌های ناشی از خوردن واقعی آن ایجاد کند. این احتمال به ویژه جذاب است زیرا شرکت‌کنندگان در زمان مشاهده این اثرات، گرسنه بودند.

عطر غذا ممکن است سیستم گوارش را برای وعده غذایی بعدی آماده کند یا تغییرات روانی و فیزیولوژیکی ایجاد کند؛ زیرا بدن در انتظار غذا خوردن است. برخی از این پاسخ‌ها می‌توانند شبیه تغییراتی باشند که معمولاً پس از مصرف غذا اتفاق می‌افتند.

محدودیت‌های مهم مطالعه

محققان هشدار می‌دهند که توضیح بیولوژیکی همچنان در حد حدس و گمان است. آنها هورمون‌های خون یا فعالیت عصبی را اندازه‌گیری نکردند؛ بنابراین مطالعه نمی‌تواند دقیقاً نشان دهد که کدام مسیرهای بیولوژیکی مسئول تغییرات در اشتها و عملکرد ورزشی بوده‌اند.

محدودیت‌های دیگری نیز وجود داشت. شدت عطر شکلات تلخ و شیری ممکن است کاملاً یکسان نبوده باشد. از آنجا که نمونه کنترل آب بی‌بو بود، شرکت‌کنندگان نیز ممکن است وقتی در شرایط کنترل بودند، متوجه شده باشند.

این مطالعه همچنین محدود بود و فقط شامل مردان جوان سالم و با آموزش متوسط ​​بود. برای تعیین اینکه یافته‌ها تا چه حد گسترده هستند، به تحقیقات شامل گروه‌های بزرگتر و متنوع‌تری نیاز است.

آیا بوهای سایر غذاها نیز می‌توانند مؤثر باشند؟

سایر غذاهایی که به شدت با احساس رضایت پس از خوردن مرتبط هستند، ممکن است به طور بالقوه پاسخ‌های مشابهی ایجاد کنند، اگرچه محققان هنوز این ایده را آزمایش نکرده‌اند. “یک فرد احتمالاً باید بویی آشنا و جذاب یا حداقل نه زننده پیدا کند تا تغییر روانی در اشتها را که برای افزایش عملکرد لازم است، تحریک کند.

نتایج این پژوهش در نشریه  Frontiers in Physiology منتشر شده است.