این مار عظیمالجثه تا ۲۵۰ کیلوگرم وزن دارد!
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نشنال جئوگرافیک، آناکوندای سبز (Eunectes murinus) امروزه سنگینترین گونه مار روی زمین است، به گفته باغوحش ملی و موسسه زیستشناسی حفاظت اسمیتسونیان، وزن برخی از این...
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نشنال جئوگرافیک، آناکوندای سبز (Eunectes murinus) امروزه سنگینترین گونه مار روی زمین است، به گفته باغوحش ملی و موسسه زیستشناسی حفاظت اسمیتسونیان، وزن برخی از این مارها تا ۲۵۰ کیلوگرم میرسد. این مارهای سنگین از این جثه عظیم برای محدود کردن طعمههای خود یعنی کاپیبارا، کیمن و گوزن استفاده میکنند.
هیچ سابقه رسمی برای بزرگترین آناکوندای سبز وجود ندارد، اما در سال ۲۰۱۶ کارگران ساختمانی در برزیل با ماری روبرو شدند که تخمین زده میشود ۱۰ متر طول و ۳۹۹ کیلوگرم وزن داشته باشد.
برخلاف تصور رایج، انقباض فقط از طریق خفگی باعث مرگ نمیشود. توده عضلانی خالص بدن آنها که به دور طعمه خود پیچیده میشوند، اساساً باعث حمله قلبی میشود. اساساً، ریتم و گردش خون قلب را متوقف میکند. این باعث بیحرکت شدن طعمه میشود که سپس میتوانند به سرعت آن را ببلعند.
آناکوندای سبز که عضوی از خانواده بوآ است و سنگینترین مار جهان به شمار می رود. پسر عموی آن یعنی مار پیتون مشبک، می تواند به طول کمی بیشتر برسد، اما قطر بسیار زیاد آناکوندا آن را تقریبا دو برابر سنگین تر می کند. ماده ها به طور قابل توجهی بزرگتر از نرها هستند.
چشمها و حفره های بینی در بالای سرشان قرار دارد و این ویژگی به آنها اجازه میدهد در حالی که تقریباً به طور کامل در آب فرو میروند، برای طعمه منتظر بمانند.
زیستگاه آناکوندای سبز
آناکونداها در باتلاقها، مردابها و نهرهای با جریان آهسته، عمدتاً در جنگلهای بارانی گرمسیری حوضههای آمازون و در شمال آمریکای جنوبی زندگی میکنند.
آنها در خشکی بسیار کند هستند اما در آب مخفیانه و چابک حرکت میکنند. این شکارچیان آبی میتوانند نفس خود را حدود ۱۰ دقیقه حبس کنند.
رژیم غذایی و شکار آناکوندای سبز
این بوآها با تغذیه از طیف گستردهای از حیوانات از جمله خوکهای وحشی، گوزنها، پرندگان، لاکپشتها، کاپیبارا، کیمنها و حتی جگوارها، به اندازههای عظیم خود میرسند. آنها بیشتر وقت خود را در آب و در انتظار طعمه میگذرانند، اما میتوانند از درختان نیز پایین بیایند.
آناکوندای سبز میتواند حیوانات دیگر را از چند طریق ردیابی کند. آنها میتوانند با تکان دادن زبان خود بوها را تشخیص دهند و از طریق اندامهای حفرهای در لب بالایی خود، علائم گرما را حس کنند. آنها همچنین میتوانند ارتعاشات را حس کنند.
وقتی طعمه خود را پیدا میکنند، از دندانها و فکهای قوی خود برای قفل شدن روی آن استفاده میکنند. سپس بدنهای عضلانی خود را دور طعمهی گرفته شده حلقه میکنند و آن را تا زمانی که حیوان بمیرد، فشار میدهند.
آروارههای متصل به رباطهای کشسان به آنها اجازه میدهد طعمه خود را، صرف نظر از اندازه، به طور کامل ببلعند. پس از یک وعده غذایی بزرگ، میتوانند هفتهها یا ماهها بدون غذا بمانند.
تولید مثل و طول عمر
آناکونداها عمدتاً انفرادی هستند و در سه یا چهار سالگی به بلوغ جنسی میرسند. آناکونداهای ماده معمولاً یک سال در میان، در طول فصل خشک از مارس تا مه، جفتگیری میکنند. وقتی آماده جفتگیری هستند، مادهها میتوانند تا ۱۲ نر را جذب کنند و این نرها بر سر ماده با هم میجنگند. گاهی اوقات، ماده کوچکترین نر را میخورد.
مادهها تخمهای خود را به مدت هفت ماه نگه میدارند و دو تا سه دوجین بچه مار زنده در آب به دنیا میآورند. بچه مارها در بدو تولد حدود ۶۰ سانتیمتر طول دارند و تقریباً بلافاصله میتوانند شنا و شکار کنند. طول عمر آنها در طبیعت حدود ۱۰ سال است، اما در اسارت میتوانند بیشتر عمر کنند.
حفاظت و تهدید
اگرچه آناکونداهای سبز در بخشهایی از آمریکای جنوبی سرچشمه میگیرند، اما در برخی از جزایر کارائیب گسترش یافتهاند. آنها همچنین در فلوریدا دیده شده اند.
IUCN در حال حاضر این مارها را به عنوان گونه هایی طبقه بندی می کند که کمترین نگرانی را در مورد خطر انقراض دارند. اما این طبقه بندی تا حدی به میزان گسترده توزیع یک گونه بستگی دارد.
فعالیت های انسانی بزرگترین تهدید برای آناکوندا است. انسان ها باعث تخریب زیستگاه شده اند و مارها را برای پوست شکار می کنند. فیلم های محبوب آناکوندای سبز را به عنوان هیولاهای مردم خوار به تصویر می کشند که باعث ترس بسیاری از آنها شده است.