مسئولان محترم، قبل از بحران تصمیم بگیرید

رامتین مرتضوی. مطالبات اجتماعی، گاهی آن‌قدر ساده به نظر می‌رسند که می‌شود تصمیم‌گیری درباره آنها را به فردا سپرد و گاهی همین فرداهاست که مسأله‌ای ساده را، پیچیده می‌کنند. روز گذشته، سخنگوی دولت در خصوص صدور گواهینامه موتورسیکلت برای زنان گفت، مشکل یک بند قانونی است، که بزودی مرتفع خواهد شد. اشاره فاطمه مهاجرانی به لزوم اصلاح تبصره ماده ۲۰ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی است که دو روز پیش در همین صفحه گزارش آن داده شد.

همین «بزودی»‌ها و رمزگشایی از آنها، مشکل‌ساز هستند. گروهی از زنان، خواهان برخورداری از امکانی هستند که سالهاست برای مردان به صورت طبیعی، فراهم است و طبیعی است که چنین مطالبه‌ای نباید صرفا به بهانه پیچیدگی، به آینده‌ای نامعلوم موکول شود، فارغ از اینکه جزئیات حقوقی و اجرایی آن چگونه است.

سال ۱۴۰۱ و وقایع آن، مثال روشنی از اهمیت همین موضوع است. دختری ۲۱ساله، در پارکی روبروی یک ایستگاه مترو، به‌خاطر پوششی که امروز آن را مناسب می‌نامیم، دستگیر و یک مسأله اجتماعی-  فرهنگی در شرایطی خاص، به رخدادی گسترده تبدیل شد و کشور را با موج گسترده‌ای از ناآرامی‌ها و مجموعه‌ای از پیامدهای سیاسی و امنیتی مواجه کرد.

احتمالا می‌توان درباره علل و عوامل آن رخداد، تحلیل‌های متفاوتی ارائه کرد؛ تحلیل‌های متفاوتی که هرکدام تنها بخشی از حقیقت را بازگو می‌کنند. اما یک نکته را نمی‌توان نادیده گرفت: فاصله میان جامعه و تصمیم‌گیران، اگر «به‌موقع» ترمیم نشود، می‌تواند پرهزینه باشد.

مسأله این است که یک سیاستگذار خِبره، می‌بیند، می‌شنود و قبول می‌کند که در طول زمان، نسل‌ها و سبک زندگی‌ها تغییر می‌کنند و مطالبات تازه،‌ شکل می‌گیرند و یک سیاستگذار بی‌توجه به این مسأله، حتی به شکلی ناخواسته به بحران‌ها، دامن می‌زند.

یادمان باشد که نمی‌شود همیشه از جامعه انتظار داشت که شرایط خاص را درک و صبر کند، حتی وقتی مشخص نیست که این انتظار تا چه زمانی پابرجا خواهد بود. درواقع، هنر سیاستگذار، گاهی حل بحران‌های بزرگ نیست؛ جلوگیری از بزرگ شدن مسأله‌ای است که هنوز، آنقدر مشکل‌ساز نیست.

ناگفته نماند که قرار نیست هر مطالبه‌ای هم که در جامعه مطرح شد، بلافاصله به قانون تبدیل شود؛ اما سیاستگذاری عاقلانه، منتظر نمی‌ماند تا موضوع بیش از حد بزرگ و پیچیده و بعد، برای حل آن وارد میدان شود.  در واقع بهترین تصمیم، تصمیمی است که پیش از بحرانی شدن یک مسأله گرفته می‌شود. 

یکبار دیگر به همین دلیل، از مسئولان محترم خواهشمندیم که از به کار بردن واژگان «بزودی»، «در آینده نزدیک» و «روزهای آتی» بپرهیزند و یک تاریخ دقیق برای صدور گواهینامه اعلام کنند تا جامعه اینطور برداشت نکند که اساسا، اراده‌ای برای آموزش دختران این سرزمین وجود ندارد.