با این نانوماده جدید میتوان نقصهای استخوانی را در دوران کودکی ترمیم کرد
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ACS Nano، یک ماده زیستتخریبپذیر که توسط محققان استرالیایی توسعه یافته است، در نهایت میتواند به کودکانی که با شکاف لب و کام متولد میشوند، کمک کند تا استخوان فک از...
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ACS Nano، یک ماده زیستتخریبپذیر که توسط محققان استرالیایی توسعه یافته است، در نهایت میتواند به کودکانی که با شکاف لب و کام متولد میشوند، کمک کند تا استخوان فک از دست رفته خود را بدون انجام جراحی پیوند استخوان تهاجمی، دوباره رشد دهند. در آزمایشهای پیشبالینی، نانوماده آزمایشی تقریباً ۸۰ درصد استخوان جدید بیشتر از یک ماده کنترل پس از هشت هفته تولید کرد.
این ماده که یک نانوماده جدید است و سیگنالهای التیام خفته بدن را فعال میکند تا بازسازی استخوان را تشویق کند در دانشگاه سیدنی با همکاری دانشگاه کوئینزلند توسعه یافته است.
این ماده با فعال کردن سیگنالهای ترمیم موجود بدن به جای تأمین فاکتورهای رشد خارجی عمل میکند. محققان امیدوارند که این رویکرد در نهایت به کودکان اجازه دهد سالها زودتر از آنچه که امروزه معمولاً ممکن است، درمان دریافت کنند.
چرا کودکان مبتلا به شکاف لب و کام اغلب با سالها انتظار مواجه میشوند
شکاف لب و کام تقریباً از هر ۷۰۰ کودک یک نفر را تحت تأثیر قرار میدهد و زمانی ایجاد میشود که قسمتهایی از لب فوقانی یا سقف دهان در دوران بارداری به طور کامل جوش نمیخورند. اصلاح نقصهای استخوان فک ناشی از آن، از جمله چالشبرانگیزترین جنبههای درمان است که پیامدهای بالقوهای برای خوردن، تنفس، گفتار و رشد اجتماعی دارد.
یکی از بزرگترین چالشها برای کودکانی که با شکاف لب و کام متولد میشوند، ترمیم نقص استخوانی در فک است. در حالی که برخی از کودکان با نقصهای جزئی در نوزادی درمان میشوند، بسیاری از بیماران باید تا حدود ۱۰ تا ۱۲ سالگی صبر کنند تا جراحان بتوانند استخوان را از قسمت دیگری از بدن گرفته و به محل نقص پیوند بزنند. این بدان معناست که بسیاری از کودکان سالها با مشکلات زندگی میکنند. این میتواند بر تنفس، غذا خوردن و گفتار آنها تأثیر بگذارد. از همه دلخراشتر، میتواند تأثیر زیادی بر اعتماد به نفس و رشد اجتماعی آنها داشته باشد.
مادهای جدید که سیستم ترمیم بدن را فعال میکند
سالانه بیش از چهار میلیون عمل ترمیم استخوان در سراسر جهان انجام میشود. بسیاری از درمانهای فعلی به استخوان برداشت شده از بیمار یا مواد مشتق شده از حیوانات متکی هستند که در درجه اول پشتیبانی ساختاری را فراهم میکنند. در عوض، رویکرد جدید با هدف تحریک تشکیل استخوان زنده با استفاده از یک نانوماده کلسیم-آلومینوسیلیکات زیستتخریبپذیر انجام میشود.
این ماده یک فاکتور رشد طبیعی به نام فاکتور رشد تبدیل کننده نهفته β۱ (TGF-β۱) را فعال میکند. این پروتئین معمولاً به صورت غیرفعال وجود دارد تا زمانی که سیگنالهای بیولوژیکی فعالیت آن را آغاز کنند. پس از فعال شدن، به جذب سلولهای بنیادی به ناحیه آسیبدیده کمک میکند و رشد آنها را به سلولهای تولیدکننده استخوان تشویق میکند. با تشکیل بافت جدید، ماده زیستتخریبپذیر به تدریج با استخوان خود بیمار جایگزین میشود.
این ماده سیگنالهای ترمیم خفته را در بدن فعال میکند و آبشاری از فرآیندهای ترمیم را آغاز میکند که سلولهای بنیادی استخوانساز را جذب کرده و رشد استخوان جدید را تحریک میکند. بدن ما در حال حاضر حاوی بسیاری از سیگنالهای مورد نیاز برای ترمیم بافت است.
دانشمندان مادهای را توسعه دادهاند که میتواند به فعال کردن آن سیگنالها در مکان و زمان مناسب کمک کند. به جای تأمین فاکتورهای رشد خارجی، آنها بدن را تشویق میکنند تا از پتانسیل بهبودی خود استفاده کند. آزمایشهای پیشبالینی، بازسازی قویتر استخوان را نشان میدهند.
این مطالعه نشان داد که این ماده، فاکتور رشد ترمیم استخوان نهفته بدن را تقریباً ۱۰ برابر سطح بهدستآمده با استفاده از روشهای مرسوم فعال میکند. همچنین لخته شدن خون را در حدود ۳۰ ثانیه افزایش میدهد که میتواند به تثبیت آسیب در مراحل اولیه بهبود کمک کند.
به گفته محققان، این اولین نمایش از یک پلتفرم نانومواد واحد است که قادر به ترکیب لخته شدن سریع خون، فعالسازی فاکتورهای رشد طبیعی، جذب سلولهای بنیادی استخوانساز و بهبود بازسازی استخوان است. با این حال، این یافتهها از یک مدل استخوان پیشبالینی حاصل شده است و آزمایشهای بیشتری برای تعیین اینکه آیا میتوان از این ماده به طور ایمن و مؤثر در انسان استفاده کرد، ضروری است.
به سوی درمان زودهنگام و ترمیم استخوان شخصیسازی شده
محققان آیندهای را تصور میکنند که در آن نقصهای استخوانی را میتوان در اوایل دوران کودکی ترمیم کرد و به طور بالقوه نیاز به برداشتن استخوان سالم از جاهای دیگر بدن را کاهش داد.
هدف بلندمدت آنها توسعه موادی است که به بدن کمک میکند تا استخوان را به طور طبیعی بازسازی کند و نیاز به این روشهای تهاجمی و دردناک را کاهش دهد. محققان امیدوارند که این امر بتواند درمان را بسیار زودتر از آنچه امروز امکانپذیر است، امکانپذیر کند.
آنها همچنین در حال بررسی این موضوع هستند که آیا میتوان این نانومواد را در داربستهای چاپ سهبعدی شخصیسازی شده گنجاند که متناسب با نقص استخوانی فرد طراحی شدهاند. فراتر از شکاف لب و کام، کاربردهای بالقوه شامل ترمیم استخوان آسیبدیده در اثر آسیبهای تروماتیک، از دست دادن دندان و سایر شرایطی است که شامل نقصهای دشوار برای بهبود هستند.
هر بیمار متفاوت است و هر نقص استخوانی متفاوت است. محققان امیدوارند در آینده بتوان این مواد را با فناوریهای پیشرفته چاپ سهبعدی ترکیب کرد تا درمانها بتوانند متناسب با نیاز بیمار تنظیم شوند.
این فناوری هنوز در مرحله پیشبالینی است و قبل از شروع آزمایشهای انسانی، تحقیقات بیشتری لازم است.