سنجابک درختی، ترکیبی از موش و سنجاب

به گزارش اطلاعات آنلاین، می توان این حیوان را موش و هم سنجاب نامید چرا که از نظر شباهت در حد فاصل این دو گروه از جوندگان قرار گرفته است. همچنین به این جونده، «موش زمستان خواب درختی» هم می گویند؛ زیرا از آبان ماه تا فروردین را در خواب زمستانی بسر می برد.

در طول مدت زمستان خوابی دمای بدنش از ۳۷ درجه به ۵ درجه سانتی گراد می رسد و ضربان قلبش نیز به شدت کاهش می یابد. به همین دلیل اگر عواملی باعث بیداری ناگهانی این حیوان در طول زمستان خوابی شود ممکن است برایش مرگ آفرین باشد.

جثه ای کوچک دارد و دارای دمی پر مو است. ناحیۀ فوقانی بدن به رنگ زیتونی مایل به قهوه ای و گاهی مخلوطی از خاکستری نیز دیده می شود. ناحیۀ زیرین بدن به رنگ زرد روشن یا سفید است. دو نوار سیاه در طرفین صورت دیده می شود. طول بدن از سر تا قاعدۀ دم تا ۱۴ سانتی متر و دم تا ۱۰ سانتی متر است. ۴ انگشت در دستان و ۵ انگشت در پاها دارد. دارای چشمان درشت و گوش های گرد است. پینه هایی در کف دستان و پاها وجود دارند که به حیوان در بالا رفتن از درختان و شاخه ها کمک می کنند.

در نواحی جنگلی یا درختزارها، باغ ها و ارتفاعات جنگل دیده می شود. شب ها فعالیت می کند ولی گاهی به ویژه در فصل جفت گیری در روز از لانه بیرون می آید. در تمامی طول شب به فعالیت می پردازد و روز را در لانه خود می خوابد. معمولاً از لانۀ پرندگان یا سایر جوندگان یا نیز از حفره های موجود در درختان و لابلای ریشه های درختان یا بوته ها به عنوان لانۀ خود استفاده می کند.

تغذیه از مواد گیاهی مانند دانه ها، میوه ها، برگ ها، جوانه ها و نیز گاهی حشرات یا تخم و جوجه پرندگان است. خواب زمستانی دارد. در سال تا ۳ بار تولید مثل می کند و هر بار ۲ تا ۶ بچه می زاید که پس از ۱۶ روز چشم باز می کنند. نوزادان موقع تولد فقط ۲ گرم وزن دارند. بچه سنجابک ها پس از ۳ هفته می توانند روی درختان حرکت کنند. جوان ها پس از ۳ تا ۴ ماه بالغ می شوند و مادر خود را ترک می کنند.

در حرکت روی درختان بسیار ماهرانه عمل می کند و به راحتی از شاخه ای به شاخه ای دیگر و حتی از درختی به درخت دیگر در فاصله های تقریباً نزدیک می پرد یا از ارتفاع چند متری به روی زمین می جهد. همچنین روی زمین هم به سرعت و چالاکی می دود.

در ایران به جز استان های ساحلی جنوب در تمامی نقاط پر درخت کشور و تا ارتفاع ۳۵۰۰ متری یافت می شود. در برخی نقاط ایران جمعیت آنها به شدت کم شده یا کاملاً نابود شده است.

سنجابک درختی با نام علمی Dryomys nitedula از خانواده سنجابک ها یا Gliridae و از راسته جوندگان یا Rodentia به شمار می رود.

از نظر وضعیت زیستی و جمعیتی در حد مطلوب به سر می برد. این گونه نخستین بار توسط یک جانورشناس روسی به نام Peter Simon Pallas در سال ۱۷۷۸ نامگذاری و رده بندی شد.