چه افرادی واقعاً به اسکن کلسیم قلب نیاز دارند؟
به گزارش اطلاعات آنلاین و به نقل از JAMA، یک مطالعه ۱۰ ساله روی بیش از ۶۰۰۰ بزرگسال نشان داد که اسکنهای رایج کلسیم کرونری ممکن است برای بسیاری از افراد، اطلاعات کمی به تخمینهای استاندارد خطر بیماری...
به گزارش اطلاعات آنلاین و به نقل از JAMA، یک مطالعه ۱۰ ساله روی بیش از ۶۰۰۰ بزرگسال نشان داد که اسکنهای رایج کلسیم کرونری ممکن است برای بسیاری از افراد، اطلاعات کمی به تخمینهای استاندارد خطر بیماری قلبی اضافه کند. اما برای بیمارانی که در معرض خطر مرزی یا متوسط هستند، این اسکنها میتوانند با آشکار کردن اینکه چه کسی واقعاً بیشتر در معرض ابتلا به بیماری قلبی است، تفاوت معناداری ایجاد کنند.
اسکن کلسیم عروق کرونر (Coronary artery calcium scans) به روشی فزاینده برای ارزیابی خطر ابتلا به بیماری قلبی در آینده تبدیل میشود. این آزمایش سریع و نسبتاً ارزان سیتیاسکن، تجمع کلسیم را در شریانهایی اندازهگیری میکند که خون را به قلب میرسانند.
اما تحقیقات جدید از دانشگاه پزشکی «نورث وسترن»، ایالات متحده امریکا نشان میدهد که این اسکن ممکن است بیشترین فایده را برای گروه محدودتری از بیماران نسبت به آنچه قبلاً تصور میشد، داشته باشد.
محققان بیش از ۶۰۰۰ بزرگسال را به مدت ۱۰ سال پیگیری کردند و دریافتند که برای کل جمعیت مورد مطالعه، اضافه کردن نمره کلسیم عروق کرونر تنها بهبود کمی نسبت به PREVENT (ماشین حساب اصلی خطر قلبی عروقی انجمن قلب آمریکا) ایجاد کرده است.
نحوه اندازهگیری خطر توسط اسکن کلسیم قلب
PREVENT احتمال ابتلای یک فرد به بیماری قلبی عروقی را در ۱۰ یا ۳۰ سال آینده با استفاده از اطلاعات بهداشتی موجود (مانند فشار خون، کلسترول، سن و جنس) تخمین میزند.
اسکن کلسیم عروق کرونر رویکرد متفاوتی دارد. سیتیاسکن به دنبال پلاک حاوی کلسیم در داخل عروق کرونر میگردد. نمره کلسیم حاصل، میزان پلاک کلسیفیه قابل تشخیص را نشان میدهد. به طور کلی، نمره بالاتر با خطر بیشتر ابتلا به بیماری قلبی عروقی در آینده مرتبط است.
یافتههای جدید نشان میدهد که نمرات کلسیم به ویژه زمانی مفید هستند که PREVENT در ابتدا فردی را در دسته خطر مرزی یا متوسط قرار میدهد. اسکن اضافی در میان این بیماران، نشانه واضحتری از اینکه چه کسی احتمال بیشتری برای ابتلا به بیماری قلبی عروقی دارد و چه کسی کمتر، ارائه داد.
دکتر «نیلای شاه»، نویسنده ارشد مطالعه و استادیار پزشکی در بخش قلب و عروق دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن، گفت: “اسکنهای کلسیم عروق کرونر به طور گستردهتری در دسترس و ارزانتر میشوند. یافتههای ما نشان میدهد که همه لزوماً به اسکن کلسیم عروق کرونر برای پیشبینی خطر حمله قلبی و سکته مغزی نیاز ندارند یا از آن سود نمیبرند.”
نیلای شاه گفت که این یافتهها همچنین معایب بالقوه استفاده از اسکنها را در زمانی برجسته میکند که بعید است درمان بیمار را تغییر دهند.
او افزود: “استفاده معمول از اسکن کلسیم در افرادی که در معرض خطر کم هستند ممکن است منجر به قرار گرفتن در معرض اشعه، آزمایش و هزینههای غیرضروری با مزایای بالینی نامشخص شود. استفاده از اسکن کلسیم در افرادی که در معرض خطر بالا هستند، احتمالاً منجر به آزمایش غیرضروری میشود زیرا به این افراد توصیه میشود بدون توجه به آنچه اسکن کلسیم نشان میدهد، مصرف استاتین را شروع کنند.”
مقایسه پیشبینیها با نتایج واقعی
برای بررسی اینکه اسکنهای کلسیم چه مقدار اطلاعات اضافی ارائه میدهند، نیلای شاه و همکارانش دادههای بیش از ۶۰۰۰ بزرگسال ۴۵ تا ۷۹ ساله را بررسی کردند که در مطالعه چند قومیتی تصلب شرایین شرکت کرده بودند.
در ابتدای مطالعه، هر شرکتکننده هم نمره کلسیم عروق کرونر و هم تخمین PREVENT از احتمال تجربه یک رویداد قلبی عروقی در ۱۰ سال آینده را دریافت کرد. سپس محققان آنچه را که واقعاً اتفاق افتاده بود، پیگیری کردند.
در طول دهه بعد، ۶ درصد از شرکتکنندگان یا حمله قلبی یا سکته مغزی را تجربه کردند. وقتی تیم پیشبینیهایی را که شامل نمرات کلسیم بودند با پیشبینیهایی که فقط بر اساس PREVENT بودند مقایسه کرد، بهبود کلی متوسط بود.
تمایز مدل که میزان تمایز مؤثر بین افرادی که یک رویداد قلبی عروقی را تجربه میکنند و نخواهند کرد را اندازهگیری میکند، تنها اندکی افزایش یافت. این مقدار با استفاده از PREVENT از ۰.۷۳ به ۰.۷۵ افزایش یافت، زمانی که نمرات کلسیم نیز در نظر گرفته شد.
با این حال، وقتی محققان به طور خاص روی افرادی تمرکز کردند که نمرات اولیه PREVENT آنها را در دستههای خطر مرزی یا متوسط قرار میداد (افرادی که در ابتدا تصور میشد در عرض ۱۰ سال ۳ تا ۹ درصد خطر ابتلا به بیماری قلبی دارند)، تصویر تغییر کرد.
برای این گروه، گنجاندن نمره کلسیم، بهبود معنادارتری در پیشبینی وقایع قلبی عروقی آینده ایجاد کرد.
شناسایی دقیق خطر ابتلا به یک فرد میتواند به پزشکان کمک کند تا تعیین کنند چه کسی به احتمال زیاد از درمانهای پیشگیرانه سود میبرد؛ از جمله استاتینها که کلسترول را کاهش میدهند و خطر قلبی عروقی را کاهش میدهند.