امید نعمتی خواننده گروه پالت:حتی اگر من نباشم، پالت باید باشد

دومین برنامه‌ی زنده‌ی اینترنتی «آهنگ» با سردبیری و اجرای «بهرنگ تنکابنی» میزبانِ «امید نعمتی» -خواننده‌ی گروه پالت- بود؛ برنامه‌ای که شاملِ بخش‌های گوناگون از جمله گفت‌وگو با خانواده‌ی نقاش خواننده‌ی جوان بود.

«نعمتی» که در همان روز برای دیدنِ‌ ماهِ کامل در بالای «تخت سلیمان» کمپ کرده بود؛ به این برنامه آمد و به سوالت متفاوتِ «تنکابنی» پاسخ داد. در ادامه‌ی برنامه هدیه تهرانی روی خط تلفن آمد و درباره‌ی درباره‌ی کمپین یوز ایرانی با امید نعمتی و بهرنگ تنکابنی صحبت کرد.

در ابتدای این برنامه گفت‌وگوی کوتاهی با پدر و مادرِ «نعمتی» شد و او وقتی در برابر این پسرش قرار گرفت که: «خیلی اهل خانواده هستید؟» پاسخ داد: «جوان‌تر که بودم، استقلال را دوست داشتم؛ همیشه فکر می‌کردم که زیاد اهل خانواده نیستم اما حالا می‌دانم معاشرت خانوادگی را دوست دارم.»

او درباره‌ی طیف گسترده‌ی مخاطبان «پالت» هم می‌گوید: «این ماجرا برای خودم هم این اتفاق غریبی است؛ خیلی از بچه‌های کوچک این کارها را دوست دارند و آهنگ‌ها را حفظ هستند. من چند وقت پیش در شیراز بودم که دیدم چند بچه‌ی مدرسه‌ای دارند آهنگ‌های ما را می‌خوانند. خودم هم این موضوع را نمی‌فهم؛ شاید چیزی از گذشته در کارهایمان وجود دارد که باعث می‌شود قدیمی‌ها هم با آن ارتباط برقرار کنند.» همین صحبت‌های نعمتی سبب شد تا مجری برنامه درباره‌ی المان نوستالژی در این گروه بگوید: «من فکر می‌کنم همان‌قدری به نوستالژی در کارهایمان اهمیت می‌دهیم که این مساله در خودمان وجود دارد. در «خونه‌ی مادربزرگه» این نوستالژی بیشتر دیده می‌شود؛ اتفاقا در آن زمان بسیاری از گروه‌های تلفیقی کارهایی در این زمینه انجام دادند؛ اما من به طور شخصی بازخوانی را دوست دارم و فکر می‌کنم امروز هر قطعه‌ای که تولید می‌شود؛ یادآور یک چیز است؛ زمانی منتقدی با نام «آرتور دانتو» بعد از مواجه با یکی از آثار «اندی وارهول» گفت هنر ناب از امروز به بعد می‌میرد و هر چه تولید می‌شود کلاژی از کارهای گذشته است. من به این مساله اعتقاد دارم، دیگر مثل «باخ» نیست که زمانی کاری انجام داد که فقط برای او بود؛ ما هر چه تولید کنیم برآیندی از تمام آن چیزی است که شنیده‌ایم و خیلی به فرم اثر هنری و ناب بودن ملودی چیز هیجان‌انگیزی نیست.»

او درباره‌ی اینکه آیا موسیقی‌شان پاپ است، می‌گوید: «واقعیت این است که بسیاری از کارهای ماندگار در موسیقی پاپ ما وجود دارد؛ من در همین سفری که می‌رفتم یک سری کار از خوانندگان قدیمی می‌شنیدم که با خودم فکر می‌کردم چطور این همه نو است؟‌ اما اینکه نام موسیقی ما چیست، نمی‌دانم؛ فکر می‌کنم ما داریم موسیقی را با شیوه‌ی خودمان کار می‌کنیم؛ فکر می‌کنم «پالت» یک نتیجه‌ای داشته است که نمی‌شود آن را تعریف کرد. وقت‌هایی خودمان قطعه‌ای می‌سازیم و می‌فهمیم که خوب است یا بد است؛ اما اینکه چرا؟ نمی‌دانم. این برای خیلی از هنرمندان رخ می‌دهد؛ مثلا فیلمی از پیکاسو می‌دیدم که مشغول نقاشی بود و تو به عنوان مخاطب فکر می‌کردی چقدر خوب است؛ اما یک‌باره سیاهش می‌کرد و دوباره شروع می‌‌کرد؛ او تصمیمی که می‌گیرد بر اساسِ تجربیاتِ خودش است و ما متوجه‌ی آن نمی‌شویم.»

خواننده‌ی پالت درباره‌ی تمرینات گروه هم توضیح می‌دهد که ما دوست داریم که تمرین منظم داشته باشیم و فکر می‌کنیم باید مثل یک کارمند کار کنیم؛ اما چون تیم هستیم؛ گاهی این اتفاق نمی‌افتد و پروژه است که ما را جمع می‌کند.

او درباره‌ی جدایی‌اش از دنگ شو هم مساله‌ی اختلاف سلیقه را مطرح کرد: «ما الان با هم دوست هستیم. بعد از جدایی من هم این گروه فعالیت‌هایش را می‌کند؛ من نقش سازنده‌ای در ساخت آهنگ و رویکرد کلی گروه در موسیقی و مخاطب نقشی نداشتم.»‌

او درباره‌ی جدایی «داریوش آذر» هم چنین توضیح داد: « داریوش از پالت جدا شده، چون مسیر زندگی‌اش عوض شد. به هر حال رفت‌و آمد آدم‌ها در گروه‌ها وجود دارد. تلاشِ ما این است که «پالت» حفظ شود. اتفاقا ما در نقطه‌ی خوبی به سر می‌بریم و یک پوست اندازی جدید خواهیم داشت.»

خواننده‌ی پالت می‌گوید: «رقابت را دوست دارم؛ در هنر اندکی دیوانه بازی نیاز است و همین هم به زنده بودن و سازنده بودن کمک می‌کند. در کشور ما مشکل این است که تمام جریان‌های فکری و هنری قطع می‌شود. ما هیچ‌وقت همدیگر را دنبال نکردیم. »

او درباره‌ی آلبوم جدیدش هم می‌گوید: «ما درباره‌ی فعالیت‌های فردی‌مان با همدیگر صحبت کردیم؛ تجربه‌گرایی در تک تک ما هست؛ کاوه خودش آهنگ‌هایی می‌سازد و می‌خوند که در پالت نمی‌گنجد. حرمان هم همین‌طور؛ من که نمی‌توانم آن را دور بیاندازم برای همین تصمیم گرفتیم که به صورت یک قرارداد در بیاوریم که کارهای انفرادی کنیم به شرطی که به نفع پالت باشد، اولویت همیشه با پالت است.»

 

«امید نعمتی» همچنین به این مساله اشاره دارد که تهران را دوست دارد: «من اصولا گشتن را دوست دارم؛ اما فکر می‌کنم موسیقی ما برگرفته از این شهر است؛ معمولا هر جا موزیک خودمان را می‌گذارند معذب می‌شوم؛ اما چند روز پیش در خیابان سی‌تیر که موزیک‌های ما را می‌گذاشتند؛ فکر کردم این موسیقی خیلی به اینجا می‌آید. اصلا انگار برای این موقعیت است.»

خواننده‌ی پالت می‌گوید مانند تمام گروه‌ها، «پالت» نیز نیم‌نگاهی به مسایل اجتماعی و مسایلی مثل جنگ؛ عشق، طبیعت و غیره داشته است. او به تازگی از کمپین «یوز ایرانی» نیز حمایت کرده است؛ کمپینی که «هدیه تهرانی» در گفت‌وگویی تلفنی درباره‌اش گفت: «ما این مساله را از یک کمپین خصوصی شروع کردم و بعد به شکل عمومی درآمد. در این میان واکنش‌های مختلفی نیز به این مساله انجام شد و بسیاری بر این اعتقاد بودند که مشکلات اقتصادی یا فقر یا کودکان کار در اولویت است؛ اما ما جز اینکه می‌خواهیم از یک گونه‌ی ارزشمند دفاع می‌کنیم تا مثل ببر مازندران یا شیر ایرانی از بین نرود؛ با حمایتی که از یک منظقه حفاظت شده می‌کنیم؛ باعث می‌شود تعادلی در آن منطقه ایجاد شود، اگر یوز حالش خوب باشد سایر گونه‌ها حالش خوب است و روستاهایی که در این منطقه وجود دارند حالشان بهتر خواهد شد و چرخه‌ی اقتصادی‌شان بهتر خواهد شد. ما مسوؤلیم که از محیط‌بانان حمایت کنیم. نه فقط در این پویش که در هر حرکت مردمی و سعی نکنیم تنها مطالباتمان را از مسوولان بخواهیم، بلکه با ارزش قایل‌شدن برای ارزش‌های ملی‌مان می‌توانیم مطالباتمان را از مسوؤلان جدی‌تر کنیم. »

«هدیه تهرانی» می‌گوید مردم برای حمایت‌های مالی می‌توانند به سامانه‌ای که در کانال وجود دارد مراجعه کنند.
«نعمتی» درباره‌ی نقش تلویزیوننیز می‌گوید: «رسانه‌ی ملی برای هنرمند بسیار مهم است. این حمایت می‌تواند اتفاق برای تمام کسانی باشد که در زمینه‌ی موسیقی فعالیت می‌کنند، بسیار کارساز باشد؛ اما هنوز مساله‌ی نشان دادنِ ساز وجود دارد و همچنان به موسیقی ایران توجهی نمی‌شود.»

او همچنین به این مساله اشاره دارد که حتی اگر او در پالت حضور نداشته باشد، این گروه بماند: « دوست ندارم پالت در هیچ شرایطی از بین برود؛ چون یک شکست بزرگ برای همه‌ی ماست.»‌

 

نوشته های مرتبط