ارتباط نگران کنندهای بین چرت زدن و مرگ وجود دارد!
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ساینس دیلی، چرت زدن روزانه ممکن است روشی بیضرر برای تجدید قوا به نظر برسد، اما تحقیقات جدید نشان میدهد که برخی عادات چرت زدن میتوانند سرنخهای مهمی در مورد سلامت...
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ساینس دیلی، چرت زدن روزانه ممکن است روشی بیضرر برای تجدید قوا به نظر برسد، اما تحقیقات جدید نشان میدهد که برخی عادات چرت زدن میتوانند سرنخهای مهمی در مورد سلامت فرد با افزایش سن ارائه دهند. دانشمندان دریافتهاند که چرت زدن طولانیتر یا مکرر، به ویژه در صبح، با افزایش خطر مرگ در میان سالمندان مرتبط است.
محققان ۱۳۳۸ نفر را تا ۱۹ سال تحت نظر داشتند و کشف کردند که چرت زدنهای طولانیتر و مکرر با مرگ و میر بالاتر مرتبط است، در حالی که چرت زدن در صبح ۳۰ درصد بیشتر از چرت زدن در بعد از ظهر با خطر مرگ همراه بود. هر ساعت خواب اضافی در طول روز با ۱۳ درصد افزایش خطر مرگ و میر همراه بود.
محققان مرکز پزشکی دانشگاه ماساچوست جنرال بریگام و راش، الگوهای چرت زدن ۱۳۳۸ سالمند را در یک دوره تا ۱۹ سال بررسی کردند. یافتههای آنها که در JAMA Network Open منتشر شده است، نشان میدهد که نظارت بر خواب روزانه میتواند به شناسایی بیماریهای زمینهای یا علائم اولیه کاهش سلامت کمک کند.
«چنلو گائو»، محقق اصلی و متخصص در بخش بیهوشی در ماساچوست جنرال بریگام و پژوهشگر وابسته در بخش خواب و اختلالات شبانهروزی در بخش پزشکی، گفت: “چرت زدن بیش از حد در مراحل بعدی زندگی با تخریب عصبی، بیماریهای قلبی عروقی و حتی عوارض بیشتر مرتبط بوده است، اما بسیاری از این یافتهها به عادات چرت زدن خودگزارششده متکی هستند و معیارهایی مانند زمان و میزان منظم بودن این چرتها را نادیده میگیرند. مطالعه ما یکی از اولین مطالعاتی است که ارتباط بین الگوهای چرت زدن اندازهگیری شده عینی و مرگ و میر را نشان میدهد و نشان میدهد که ردیابی الگوهای چرت زدن برای تشخیص زودهنگام بیماریهای مختلف، ارزش بالینی زیادی دارد.”
چرا دانشمندان چرت زدن در طول روز را مطالعه میکنند؟
چرت زدن در طول روز در بین بزرگسالان مسن رایج است و تخمینها نشان میدهد که ۲۰ تا ۶۰ درصد آنها به طور منظم چرت میزنند. چرت زدن گاه به گاه میتواند به بازیابی انرژی و بهبود هوشیاری کمک کند، اما خواب بیش از حد در طول روز در سنین بالاتر با چندین نگرانی سلامتی مرتبط بوده است.
با وجود این ارتباطات، محققان هنوز درک ناقصی از چگونگی ارتباط رفتارهای خاص چرت زدن با سلامت طولانی مدت دارند. بسیاری از مطالعات قبلی به یادآوری و گزارش عادات خواب خود توسط شرکتکنندگان بستگی داشت که ممکن است تصویر دقیقی ارائه ندهد. آنها همچنین اغلب جزئیات مهمی مانند مدت زمان چرت زدن، زمان وقوع آن و میزان تغییر الگوهای چرت زدن از یک روز به روز دیگر را نادیده میگرفتند.
برای به دست آوردن اندازهگیریهای قابل اعتمادتر، تیم تحقیقاتی اطلاعات به دست آمده از پروژه حافظه و پیری Rush را تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه طولانیمدت که در سال ۱۹۹۷ آغاز شد، در درجه اول برای بررسی حافظه، تواناییهای تفکر و زوال عصبی در میان سالمندان در شمال ایلینوی که اکثر آنها سفیدپوست بودند، طراحی شده بود.
از سال ۲۰۰۵، شرکتکنندگان به مدت ۱۰ روز مانیتورهای فعالیت مچی را برای ثبت دورههای روزانه استراحت و حرکت خود به دست داشتند. محققان از این اندازهگیریها برای شناسایی خواب در طول روز و ارزیابی مدت زمان چرت زدن، تعداد دفعات، زمانبندی و تغییرات روزانه استفاده کردند.
چرت زدنهای طولانیتر و مکرر با خطر مرگ و میر بالاتر مرتبط است
تا سال ۲۰۲۵، محققان تا ۱۹ سال اطلاعات پیگیری از ۱۳۳۸ شرکتکننده را جمعآوری کرده بودند. سپس آنها بررسی کردند که آیا عادات چرت زدن اندازهگیری شده در طول ارزیابی اولیه با احتمال مرگ به هر دلیلی در سالهای بعدی مرتبط است یا خیر.
نتایج چندین الگوی قابل توجه را نشان داد. سالمندانی که در طول روز بیشتر میخوابیدند یا بیشتر چرت میزدند، میزان مرگ و میر بالاتری داشتند. به نظر میرسید زمان چرت زدن نیز مهم است.
هر ساعت اضافی چرت زدن در روز با تقریباً ۱۳ درصد خطر مرگ و میر بیشتر مرتبط بود. یک چرت اضافی در روز با حدود ۷ درصد افزایش خطر مرتبط بود.
یکی از قابل توجهترین یافتهها مربوط به چرت زدن در صبح بود. شرکتکنندگانی که صبح چرت میزدند، در مقایسه با افرادی که بعدازظهر چرت میزدند، ۳۰ درصد خطر مرگ و میر بیشتری داشتند.
با این حال، همه جنبههای چرت زدن با پیامدهای بدتر مرتبط نبود. محققان هیچ افزایش خطر مرگ و میر مرتبط با برنامههای نامنظم چرت زدن پیدا نکردند که نشان میدهد تغییر در زمان یا مدت چرت زدن از روزی به روز دیگر لزوماً نشانگر خطر بیشتر نیست.
آیا عادات چرت زدن میتواند مشکلات پنهان سلامتی را آشکار کند؟
محققان تأکید میکنند که یافتههای آنها به این معنی نیست که چرت زدن در طول روز مستقیماً باعث مشکلات سلامتی یا کوتاه شدن عمر میشود. در عوض، چرت زدن بیش از حد ممکن است منعکس کننده شرایط پزشکی یا تغییراتی در بدن باشد که هنوز شناخته نشدهاند.
به گفته محققان، “توجه به این نکته مهم است که این یک همبستگی است، نه علیت. چرت زدن بیش از حد احتمالاً نشان دهنده بیماری زمینهای، بیماریهای مزمن، اختلالات خواب یا اختلال در تنظیم شبانهروزی است. اکنون که میدانیم همبستگی قوی بین الگوهای چرت زدن و میزان مرگ و میر وجود دارد، میتوانیم برای پیشبینی شرایط سلامتی و جلوگیری از زوال بیشتر، ارزیابیهای پوشیدنی چرت زدن در طول روز را اجرا کنیم.”
این یافتهها این احتمال را افزایش میدهد که ردیابهای فعالیت پوشیدنی در نهایت میتوانند به ابزارهای مفیدی برای نظارت بر سلامت در بزرگسالان مسن تبدیل شوند. با شناسایی تغییرات در عادات خواب در طول روز، متخصصان مراقبتهای بهداشتی ممکن است بتوانند علائم هشدار دهنده بیماری زمینهای، اختلال در چرخه خواب یا زوال عصبی را زودتر تشخیص دهند.
اگرچه تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه الگوهای چرت زدن چقدر میتوانند بیماریهای خاص را پیشبینی کنند، مورد نیاز است، اما این مطالعه نشان میدهد که چیزی به اندازه چرت زدن روزانه میتواند اطلاعات ارزشمندی در مورد سلامت کلی فرد ارائه دهد.