تصمیم اشتباهی که مدال‌های پاراآسیایی ایران را کاهش داد

داود مختاریانی.

بازی‌های پاراآسیایی ناگویا با کسب رتبه ششم کاروان ایران به پایان رسید. با توجه به کسب رتبه دوم در دوره قبل انتظار بیشتری از این کاروان داشتیم ولی اگر به ریشه دلایل این دست آورد توجه کنیم متوجه می‌شویم که همین رتبه ششم هم در نتیجه تلاش مربیان و ورزشکاران در شرایط نا مطلوب به دست آمده است. حتما می‌پرسید چرا نا مطلوب؟

تا سال ۱۳۹۷ همه رشته‌های ورزشی مربوط به ورزشکاران توان‌یاب زیر نظر فدراسیون مربوط به این ورزشکاران مدیریت می‌شد و به نوعی این فدراسیون کمیته پارالمپیک داخلی بود و چون ریاست کمیته ملی پارالمپیک و فدراسیون جانبازان و معلولین هر دو به عهده محمود خسروی وفا بود، هماهنگی کاملی بین این دو مجموعه برقرار شد. 

در سال ۹۷ یک تصمیم عجیب گرفته شد و آن این بود که رشته‌های ورزشی دوچرخه‌سواری، تیراندازی باکمان، سوارکاری، بدمینتون، تکواندو، تنیس روی میز، تنیس و قایقرانی از پوشش فدراسیون جانبازان و توان‌یابان خارج شوند و مدیریت آنها به عهده فدراسیون‌های ورزشی همان رشته سپرده شود. تصمیمی غیر کارشناسی که دلیل اصلی افت محسوس ورزشکاران این رشته‌ها شد و دقیقا همین رشته‌های ورزشی در مسابقات ناگویا از دسترسی به مدال محروم شدند.

ورزشکاران توان‌یاب برای تمرین و اسکان در اردوهای ورزشی نیازهای خاصی دارند که درک آن نیازها از عهده هرکسی ساخته نیست و پرسنل فدراسیون جانبازان و توان‌یابان، با سال‌ها تجربه و همزیستی با ورزشکاران توان‌یاب، چه از نظر فیزیکی و چه از نظر رفتاری و روانشناختی قادر به فراهم کردن فضای مناسب برای این ورزشکاران هستند.

از ایاب و ذهاب در دوره اردوهای آمادگی گرفته تا رفع نیازهای شخصی این ورزشکاران و… نیاز به درک شرایط خاص دارد.

وقتی مدیریت اردوهای ورزشکاران توان‌یاب با ورزشکاران عادی مشترک باشد، چالش‌ها، محدودیت‌ها و انزوا طلبی ناخواسته از سوی ورزشکاران توان‌یاب موجب افت قابل توجه توانایی‌ها و کاهش انگیزه در ورزشکاران توان‌یاب می‌شود.

توضیح کامل این موارد طولانی خواهد شد و فقط کسانی که با ورزشکاران توان‌یاب کار کرده‌اند شرایط را درک می‌کنند.

در همان زمان هم از طرف برخی کارشناسان این حوزه مهم ورزشی تذکر داده شد که ادغام برخی از رشته‌های ورزشی با فدراسیون‌های ورزشکاران عادی کاری اشتباه است و باعث افت توان‌یابان می‌شود ولی تصمیم گرفته شده بود و اجرا شد.

اگر در سال ۹۷ رشته موفقی مانند والیبال نشسته هم در فدراسیون والیبال ادغام می‌شد، شک نکنید که امروز شاهد قهرمانی والیبال نشسته در سطح جهان نبودیم. 

به وضعیت رشته پر مدالی مانند تیراندازی با کمان که تا قبل از این ادغام یکی از رشته‌های مدال آور ما در مسابقات پارالمپیکی بود نگاه کنید. رشته‌ای که زمانی ورزشکارش پرچمدار کاروان بود این روزها هیچ رنگ و بویی از گذشته ندارد.

وضع دو و میدانی هم علیرغم کسب بیشترین مدال در بین رشته‌های ورزشی تعریفی ندارد و در خوش بینانه‌ترین حالت درجا زده است.

وزیر ورزش و جوانان در پیامی که پس از پایان مسابقات پاراآسیایی ناگویا منتشر شد تاکید کرد که باید دلیل افت کیفیت مدال‌های کاروان بررسی شود. 

مسلماً دلیل اصلی این وضعیت، همین تصمیم اشتباه سال ۹۷ بوده زیرا فضای تمرینات و شرایط اردوهای آمادگی ورزشکاران توان‌یاب با ورزشکاران دیگر، دو دنیای متفاوت است و ادغام آنها در قالب یک مدیریت واحد نتیجه‌اش افت کیفی در ناگویا می‌شود. ورزشکاران توان‌یاب بر خلاف دیگر ورزشکاران، در اردوهای آمادگی، بیشتر از تمرینات ورزشی و ثبت رکورد، نیازمند آرامش روحی و بالا بردن اعتماد به نفس هستند که فقط کادر فنی شاغل در فدراسیون جانبارزان و توان‌یابان قادر به تأمین آنها است نه فدراسیون‌های ورزشی.