آیا چرت زدن باعث زوال عقل می‌شود؟
مهر نوشت: پژوهشگران گزارش دادند سالمندانی که ناخواسته چرت می‌زنند، ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل باشند. چرت زدن روزانه؛ نشانه‌ای احتمالی از خطر زوال عقل «کنینگ جیانگ»، پژوهشگر ارشد این...
مهر نوشت: پژوهشگران گزارش دادند سالمندانی که ناخواسته چرت می‌زنند، ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل باشند.
چرت زدن روزانه؛ نشانه‌ای احتمالی از خطر زوال عقل
«کنینگ جیانگ»، پژوهشگر ارشد این مطالعه از دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز مریلند، در یک بیانیه خبری گفت: «پایش رفتارهای مربوط به چرت زدن می‌تواند به عنوان یک شاخص اولیه و در دسترس عمل کند تا به شناسایی سالمندان در معرض خطر بالاتر زوال عقل کمک کرده و مسیر مداخلات هدفمند برای پیشگیری از این بیماری را هموار سازد.»
چرت زدن تقریباً هر روز، خطر زوال عقل را ۴۸ درصد افزایش می‌دهد
در این مطالعه جدید، پژوهشگران بیش از ۹۹۰ نفر از افراد ۶۵ ساله و بالاتر را از سال ۲۰۱۳ به مدت حداکثر ۱۰ سال مورد بررسی قرار دادند. هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان در آغاز مطالعه به زوال عقل مبتلا نبودند.
نتایج نشان داد افرادی که تقریباً هر روز چرت می‌زدند، در مقایسه با کسانی که به‌ندرت یا هرگز چرت نمی‌زدند، ۴۸ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند.
چرت زدن‌های ناخواسته با ۳۹ درصد افزایش خطر زوال عقل، و چرت زدن‌های ۳۰ دقیقه‌ای یا کوتاه‌تر با ۴۰ درصد افزایش خطر مرتبط بودند.
آیا چرت زدن باعث زوال عقل می‌شود؟
به گفته پژوهشگران، احتمالاً رابطه‌ای دوطرفه میان چرت زدن و زوال عقل وجود دارد. چرت زدن می‌تواند یک عامل خطر احتمالی برای زوال عقل باشد؛ اما از سوی دیگر، آغاز روند زوال عقل نیز ممکن است بر بخش‌هایی از مغز که مسئول تنظیم بیداری هستند تأثیر بگذارد و در نتیجه منجر به افزایش دفعات چرت زدن شود.
«آدام اسپیرا»، پژوهشگر ارشد و استاد گروه سلامت روان در دانشکده بلومبرگ، گفت: «چرت زدن‌های مکرر ممکن است نشانه‌ای از تغییرات در مغز باشد، نه لزوماً علت تغییرات مغزی که به زوال عقل می‌انجامند.»
هشدار پژوهشگران درباره نتایج مطالعه
پژوهشگران خاطرنشان کردند که این مطالعه به‌گونه‌ای طراحی نشده است که رابطه علت و معلولی مستقیمی را میان چرت زدن در طول روز و زوال عقل اثبات کند؛ بلکه صرفاً به وجود یک ارتباط احتمالی اشاره دارد. برای درک بهتر رابطه میان چرت زدن و خطر زوال عقل، به مطالعاتی گسترده‌تر و طولانی‌مدت‌تر نیاز است.