مبارزه با ناتوانی بدن در پیری!
همشهری آنلاین نوشت: از میانه دهه ۳۰ زندگی، بدن به‌تدریج عضلات خود را از دست می‌دهد؛ روندی که با بالا رفتن سن سرعت می‌گیرد و می‌تواند قدرت، تعادل، انعطاف‌پذیری و حتی توانایی انجام کارهای ساده روزمره...
همشهری آنلاین نوشت: از میانه دهه ۳۰ زندگی، بدن به‌تدریج عضلات خود را از دست می‌دهد؛ روندی که با بالا رفتن سن سرعت می‌گیرد و می‌تواند قدرت، تعادل، انعطاف‌پذیری و حتی توانایی انجام کارهای ساده روزمره را کاهش دهد. اما خبر خوب این است که با تمرین‌های مناسب می‌توان با بسیاری از این تغییرات مقابله کرد و استقلال حرکتی را برای سال‌های بیشتری حفظ کرد.
از دست دادن عضلات از چه سنی شروع می‌شود؟
بر اساس مطلب منتشرشده در یک گزارش آموزشی درباره آمادگی جسمانی عملکردی، کاهش توده عضلانی ممکن است از میانه دهه ۳۰ زندگی آغاز شود و به‌طور متوسط سالانه یک تا ۲ درصد باشد. در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ زندگی، این روند می‌تواند به حدود ۳ درصد در سال برسد؛ هرچند سرعت تغییرات در افراد مختلف متفاوت است.
با افزایش سن، فقط عضلات نیستند که تحت تأثیر قرار می‌گیرند. توان انفجاری عضلات، ظرفیت هوازی، انعطاف‌پذیری مفاصل و تعادل نیز ممکن است افت کنند. در نتیجه، کارهایی مانند بلند کردن وسایل، خم شدن برای برداشتن یک شیء از زمین، باز کردن درِ شیشه‌ها یا حتی راه رفتن با اطمینان بیشتر دشوار می‌شوند.
تمرین‌هایی که به حفظ استقلال حرکتی کمک می‌کنند
تمرین‌های آمادگی جسمانی عملکردی بر حرکاتی تمرکز دارند که در زندگی روزمره به آن‌ها نیاز داریم؛ از جمله نشستن و برخاستن، خم شدن، چمباتمه زدن، بالا بردن دست‌ها، حمل وسایل و حفظ تعادل.
این تمرین‌ها با توجه به شرایط بدنی فرد می‌توانند به حفظ قدرت عضلانی، بهبود دامنه حرکتی و افزایش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره کمک کنند.
قدرت دست‌ها چه ارتباطی با سلامت دارد؟
قدرت پنجه دست فقط برای باز کردن درِ شیشه‌ها یا بلند کردن قابلمه اهمیت ندارد. این شاخص در پژوهش‌های سلامت، به‌عنوان یکی از نشانه‌های احتمالی وضعیت کلی عملکرد عضلات و سلامت عمومی بررسی شده است. سرعت راه رفتن و توانایی حفظ تعادل نیز می‌توانند اطلاعات مهمی درباره وضعیت عملکردی افراد، به‌ویژه در سنین بالاتر، ارائه دهند.
البته ضعیف بودن قدرت پنجه به‌تنهایی به معنای ابتلا به بیماری خاصی نیست و باید در کنار سایر شاخص‌های سلامت ارزیابی شود.
از همین امروز شروع کنید
برای حفظ توانایی‌های حرکتی لازم نیست منتظر سالمندی بمانید. تمرین‌های قدرتی متناسب با توان فرد، فعالیت هوازی، تمرین تعادل و حرکات افزایش‌دهنده انعطاف‌پذیری می‌توانند بخشی از برنامه فعالیت بدنی در سنین مختلف باشند.