پاسخ به یک پرسش قدیمی؛ چای نوشیدن جای «آب» را میگیرد؟
همشهری آنلاین نوشت: چای بهدلیل داشتن بیش از ۹۹ درصد آب، نقشی مؤثر در تأمین مایعات بدن ایفا میکند و باورهای قدیمی درباره اثرات کم آبی کافئین تا حد زیادی منسوخ شده است. فرارو نوشت: با افزایش توجه...
همشهری آنلاین نوشت: چای بهدلیل داشتن بیش از ۹۹ درصد آب، نقشی مؤثر در تأمین مایعات بدن ایفا میکند و باورهای قدیمی درباره اثرات کم آبی کافئین تا حد زیادی منسوخ شده است.
فرارو نوشت: با افزایش توجه عمومی به سبک زندگی سالم و اهمیت نوشیدن آب، پرسش از جایگاه نوشیدنیهای محبوب روزمره نظیر چای در سبد دریافت آب روزانه، به یکی از مباحث محوری کارشناسان سلامت و تغذیه بدل شده است.
چه به نوشیدن یک فنجان چای آرامبخش در ساعات پایانی شب تمایل داشته باشید و چه در گرمای روزهای تابستان به یک لیوان آیستی خنک پناه ببرید، تردیدی نیست که چای یکی از پرطرفدارترین نوشیدنیها در سراسر جهان به شمار میآید.
این محبوبیت گسترده و ماندگار، بیدلیل نیست؛ این نوشیدنی خوشطعم و در دسترس، علاوه بر تهیه آسان، حاوی خواص دارویی، آنتیاکسیدانها و مزایای متعددی برای ارتقای سلامت عمومی انسان است.
با این همه، یک پرسش همیشگی و اساسی میان مصرفکنندگان مطرح بوده است: آیا نوشیدن چای واقعاً میتواند به اندازه آب در هیدراته نگه داشتن بافتهای بدن و رفع تشنگی سلولی مؤثر واقع شود؟ پژوهشها و دیدگاههای نوین متخصصان تغذیه در این زمینه، پاسخهای مستند و راهکارهای ارزشمندی ارائه دادهاند که در ادامه به واکاوی دقیق آنها میپردازیم.
آیا اثر آبرسانی چای با آب برابری میکند؟
اِیمی شپیرو، متخصص رسمی تغذیه، تأکید میکند چای تقریباً همپای آب، فرایند آبرسانی به بدن را انجام میدهد و این قاعده کلی تنها استثناهای اندکی دارد. به گفته شپیرو، این باور رایج و کهنه که چای کافئیندار موجب خروج آب از بدن و کم آبی بدن میشود، ریشه در تحقیقات قدیمی و ناقص دارد.
واقعیت فیزیولوژیک این است که ساختار چای بیش از ۹۹ درصد از آب تشکیل یافته است. اثر ادرارآوری ملایمی که به کافئین نسبت داده میشود، بهقدری ناچیز است که هرگز نمیتواند حجم چشمگیر مایع وارد شده به بدن را بیاثر سازد یا تعادل مایعات را مختل کند.
از این رو، مگر در مواردی که فرد مقادیر بسیار زیاد و غلیظی از چایهای حاوی کافئین فوقالعاده بالا مصرف کند، چای عملکردی کاملاً شبیه به آب خالص در فرایند آبرسانی نشان میدهد. البته باید توجه داشت که میزان اثرگذاری چای در تأمین آب، به سطح کافئین آن نیز بستگی دارد و نوشیدنیهای بدون کافئین یا کمکافئین قابلیت آبرسانی بالاتری دارند.
در میان گونههای مختلف، چای سیاه بالاترین مقدار کافئین طبیعی را در خود جای داده است که بهطور متوسط به ۴۰ تا ۷۰ میلیگرم در هر فنجان میرسد. چای سبز و چای سفید سطح کافئین کمتری دارند و معمولاً حاوی ۲۰ تا ۴۵ میلیگرم کافئین در هر فنجان هستند. در سوی دیگر، دمنوشهای گیاهی بهطور طبیعی فاقد هرگونه کافئین هستند.
بر این اساس، هرچه غلظت کافئین پایینتر باشد، عملکرد مایع در هیدراتاسیون بهتر خواهد بود، هرچند این تفاوت از نگاه بالینی بسیار ناچیز است.
آیا میتوان چای را بخشی از سهمیه آب روزانه محاسبه کرد؟
شپیرو صراحتاً تأیید میکند چای میتواند در جدول دریافت آب و مایعات روزانه لحاظ شود. در واقع از دیدگاه علم نوین تغذیه، میتوان تمامی مایعات سالم ورودی به بدن از جمله چای، قهوه بدون کافئین و حتی رطوبت و آب نهفته در سبزیجات و میوهها را در شمار نیاز روزانه بدن به آب گنجاند.
البته در این میان یک استثنای بسیار حیاتی و پررنگ وجود دارد: چایهای صنعتی و نوشیدنیهای تجاری آماده که مقادیر فراوانی از شکر افزوده و شربتهای فرآوریشده دارند. به باور این متخصص، چنین محصولاتی بیش از آنکه یک منبع تأمین مایعات باشند، نوعی دسر یا تنقلات شیرین به شمار میآیند و مصرف آنها برای حفظ تعادل قند خون باید بهشدت محدود شود.
ملاحظات کلیدی پیش از افزایش مصرف چای در رژیم غذایی
پیش از آنکه تصمیم بگیرید قوری خود را مدام پر از چای تازه دم کنید، توجه به سه نکته بنیادین و اساسی ضروری است:
۱. مدیریت کل کافئین دریافتی روزانه: واکنش بدن هر فرد به کافئین و سرعت متابولیسم آن متفاوت است. با این وجود، توصیه استاندارد کارشناسان بر این است که مجموع کافئین دریافتی از تمام منابع در شبانهروز از مرز ۴۰۰ میلیگرم فراتر نرود تا از بروز تپش قلب، اضطراب و اختلالات خواب پیشگیری شود.
۲. هوشیاری نسبت به افزودنیهای پنهان: مسئله خطرساز بعدی، موادی است که به فنجان خود اضافه میکنید؛ از قند، نبات و عسل گرفته تا شیر و خامههای طعمدار صنعتی. برخی چایهای سرد آماده و پودرهای ترکیبی، درست به اندازه نوشابههای گازدار حاوی شکر هستند.
بهترین راهکار، دم کردن چای طبیعی در خانه و پرهیز از شیرینکنندهها است. اگر از خامههای گیاهی یا لبنی استفاده میکنید، مراقب حجم انباشتهشده آنها در طول روز باشید، زیرا این افزودنیها بدون احساس تشنگی، کالریهای اضافه و قند سنگینی وارد جریان خون میکنند.
۳. زمانبندی مصرف برای افراد کمخون و گیاهخواران: ترکیبات شیمیایی موسوم به تانن که در عصاره چای وجود دارند، به ذرات آهن متصل و موجب کاهش جذب آهن غیرهِم (آهن با منشأ گیاهی) میشود. از این رو، افراد مبتلا به کمخونی و گیاهخواران باید از نوشیدن چای در حین وعدههای غذایی پرهیز کنند و نوشیدن آن را به فواصل بین غذاها موکول نمایند.
در نهایت، با وجود آنکه چای گزینهای بسیار سالم و غنی برای تأمین مایعات بدن است، نباید آن را جایگزینی صددرصدی برای آب سالم و تازه تلقی کرد؛ نوشیدن منظم آب تصفیهشده همواره سنگبنای اصلی سلامت بدن باقی خواهد ماند.