رابطه پروتئین و اشتها را جدی بگیرید
همشهری آنلاین نوشت: گاهی تصور میکنیم دلیل پرخوری، فقط گرسنگی یا اشتهای زیاد است؛ اما ماجرا همیشه به همین سادگی نیست. ممکن است فرد بعد از یک وعدهغذایی، خیلی زود دوباره احساس گرسنگی کند، بین وعدهها...
همشهری آنلاین نوشت: گاهی تصور میکنیم دلیل پرخوری، فقط گرسنگی یا اشتهای زیاد است؛ اما ماجرا همیشه به همین سادگی نیست. ممکن است فرد بعد از یک وعدهغذایی، خیلی زود دوباره احساس گرسنگی کند، بین وعدهها سراغ خوراکی برود یا شبها میل زیادی به تنقلات داشته باشد. در چنین شرایطی، یکی از پرسشهایی که مطرح میشود این است که آیا ترکیب غذایی ما میتواند بر میزان خوردنمان اثر بگذارد؟
بررسی دلایل پرخوری در گفتگو با کارشناس تغذیه: رابطه پروتئین و اشتها را جدی بگیریدنسیم بهشتی، کارشناس تغذیه میگوید: پروتئین در مقایسه با کربوهیدرات و چربی معمولاً اثر سیرکنندگی بیشتری دارد و میتواند در تنظیم پیامهای گرسنگی و سیری نقش داشته باشد، بدن برای هضم و پردازش پروتئین نیز انرژی بیشتری مصرف میکند و به همین دلیل در یک رژیم غذایی، فقط تعداد کالریها اهمیت ندارد، بلکه ترکیب این کالریها نیز مهم است. برای مثال، صبحانهای که بیشتر از نان سفید، مربا و چای شیرین تشکیل شده است، ممکن است پروتئین چندانی نداشته باشد و فرد را خیلی زود دوباره به سمت خوردن بیشتر بکشاند. در مقابل، اضافهکردن یک منبع پروتئینی مانند تخممرغ یا شیر میتواند وعدهغذایی را متعادلتر و سیرکنندهتر کند.
اهمیت حفظ عضله
به گفته او، وقتی صحبت از پروتئین میشود، ذهن بسیاری از افراد بلافاصله سراغ گوشت، مرغ و ماهی میرود؛ درحالیکه منابع پروتئینی متنوعتری نیز در رژیم غذایی وجود دارد. حبوباتی مانند عدس، لوبیا و نخود، سویا و فرآوردههای آن و همچنین لبنیاتی مانند شیر، ماست و پنیر میتوانند بخشی از نیاز بدن به پروتئین را تأمین کنند.
به گفته بهشتی، میتوان با تغییرات سادهای در میانوعدهها و وعدههای غذایی، ترکیب سیرکنندهتری ایجاد کرد. برای نمونه، بهجای یک میانوعده صرفاً شیرین، میتوان ماست را با مقداری مغزها یا میوه مصرف کرد. یک وعده ساده عدسی همراه با نان سبوسدار نیز میتواند همزمان فیبر و پروتئین بیشتری به رژیم غذایی اضافه کند.
او تأکید میکند: پودرهای پروتئینی نیز در صورت نیاز و متناسب با شرایط فرد میتوانند به تأمین پروتئین روزانه کمک کنند، اما استفاده از آنها باید باتوجهبه نیاز واقعی فرد و شرایط تغذیهای او باشد.
با افزایش سن، بدن مانند دوران جوانی به دریافت پروتئین و تحریک عضلات پاسخ قدرتمندی نشان نمیدهد. به همین دلیل، خطر کاهش توده و قدرت عضلانی در سالمندی بیشتر میشود و دریافت پروتئین اهمیت ویژهای پیدا میکند.
به گفته این کارشناس تغذیه، در بسیاری از راهنماهای تخصصی، دریافت حدود یک تا ۱.۲ گرم پروتئین بهازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز برای سالمندان سالم مطرح شده است؛ بااینحال، میزان دقیق موردنیاز هر فرد باید باتوجهبه شرایط جسمی، بیماریها و وضعیت تغذیهای او تعیین شود.